Μαρτυρία του Μιχαήλ Πέτρου, έφεδρου λοχία που υπηρέτησε στο κολαστήριο της ΕΑΤ-ΕΣΑ, για τα βασανιστήρια της χούντας:
«... Η διαδικασία από την στιγμή της συλλήψεως του κρατουμένου ήταν η εξής: Πρώτα τον πηγαίναμε στο Διοικητήριο, μετά στο Πειθαρχείο, όπου του έπαιρναν όλα τα προσωπικά του αντικείμενα, γιατί φοβόμαστε μήπως αυτοκτονήσει.
Μ ετά τον οδηγούσαν ο αξιωματικός που τον είχε αναλάβει ή δύο δεσμοφύλακες σε ένα κελλί. Αν τον πήγαινε ο αξιωματικός, έδινε επί τόπου τις διαταγές για την μεταχείρισή του.
Διαφορετικά πήγαιναν οι δεσμοφύλακες και ρωτούσαν τον Διοικητή. Η συνηθισμένη διαταγή ήταν: «Δώστε του ένα μπερντάχι ξύλο, για να νοιώσει ότι είναι στο ΕΑΤ».
Ή «Αφαιρέστε του το κρεβάτι, την καρέκλα και το τραπέζι, για να ωριμάσει».
Ή «Στήστε τον όρθιο σε έναν κύκλο για να σιτέψει».
Μετά από αρκετές ώρες ημέρες ερχόταν ο ανακριτής αξιωματικός, για � �α πιστοποιήσει αν οι διαταγές που είχε δώσει είχαν εκτελεσθει καλά. Ο στρατονόμος δεν μπορούσε να μην εκτελέσει τις διαταγές του αξιωματικού. Όπως όταν μια φορά ο Τσάλας μου είπε για κάποιον κρατούμενο:
«Τον θέλω μπλε». Έπρεπε να γίνει μπλε.
Ο αξιωματικός διέτασσε: «Δώστε του το κρεβάτι, την καρέκλα και το τραπέζι». Αν ο κρατούμενος δεν έλεγε αυτό που ήθελαν, εφαρμοζόταν το «σχέδιο Νούμερο 2».
Το «Νούμερο2» ήταν ο ξυλοδαρμός. Αυτά τα σχέδια ήταν μάλλον πρωτοβουλία του Σπανού. Γιατί μόνο από τον Σπανό και τον Αντωνόπουλο τ� � είχε ακούσει.
Το «Νούμερο 3» ήταν ορθοστασία με ξυλοδαρμό συνεχή. Τώρα το «τσάι πάρτυ». Είχε δύο είδη «με φρυγανιές» ή «χωρίς φρυγανιές». Στην πρώτη περίπτωση, ο κρατούμενος στηνόταν στη μέση του κελιού του και γύρω του στέκονταν 4-5 ΕΣΑτζήδες. Δεν ήταν τόσο ο ξυλοδαρμός στην περίπτωση αυτή, αλλά η τρομοκράτηση.
Με αγριοφωνές χειρονομίες, αγριοφωνές και ουρλιαχτά τον τρομοκρατούσαν. Το «Τσάι πάρτυ με φρυγανιές» ήταν μια επανάληψη του προηγούμενου, αλλά συνοδευόταν και με πολύ ξύλο.
Κάτι ανάλογο με το νούμερο 3, αν αφαιρέ� �ουμε την ορθοστασία. Αν, μετά απο όλα αυτά τα σχέδια, ο αξιωματικός δεν έμενε ικανοποιημένος, άφηναν τον κρατούμενο 3-4 μέρες να ξεκουραστεί, και μετά ξανάρχιζαν από την αρχή.
Τον έβαζαν 4-5 μέρες ορθοστασία του, αν δεν έβγαζαν τίποτε, τον έστελναν σε άλλη μονάδα.
Τον έφερναν μετά πάλι πίσω, για να δουν αν είχε «ωριμάσε». Αν όχι, άρχιζαν όλα πάλι από την αρχή».
Μαρτυρία του Μιχαήλ Πέτρου, έφεδρου λοχία που υπηρέτησε στο κολαστήριο της ΕΑΤ-ΕΣΑ, για τα βασανιστήρια της χούντας:
«... Η διαδικασία από την στιγμή της συλλήψεως του κρατουμένου ήταν η εξής: Πρώτα τον πηγαίναμε στο Διοικητήριο, μετά στο Πειθαρχείο, όπου του έπαιρναν όλα τα προσωπικά του αντικείμενα, γιατί φοβόμαστε μήπως αυτοκτονήσει.
Μ ετά τον οδηγούσαν ο αξιωματικός που τον είχε αναλάβει ή δύο δεσμοφύλακες σε ένα κελλί. Αν τον πήγαινε ο αξιωματικός, έδινε επί τόπου τις διαταγές για την μεταχείρισή του.
Διαφορετικά πήγαιναν οι δεσμοφύλακες και ρωτούσαν τον Διοικητή. Η συνηθισμένη διαταγή ήταν: «Δώστε του ένα μπερντάχι ξύλο, για να νοιώσει ότι είναι στο ΕΑΤ».
Ή «Αφαιρέστε του το κρεβάτι, την καρέκλα και το τραπέζι, για να ωριμάσει».
Ή «Στήστε τον όρθιο σε έναν κύκλο για να σιτέψει».
Μετά από αρκετές ώρες ημέρες ερχόταν ο ανακριτής αξιωματικός, για � �α πιστοποιήσει αν οι διαταγές που είχε δώσει είχαν εκτελεσθει καλά. Ο στρατονόμος δεν μπορούσε να μην εκτελέσει τις διαταγές του αξιωματικού. Όπως όταν μια φορά ο Τσάλας μου είπε για κάποιον κρατούμενο:
«Τον θέλω μπλε». Έπρεπε να γίνει μπλε.
Ο αξιωματικός διέτασσε: «Δώστε του το κρεβάτι, την καρέκλα και το τραπέζι». Αν ο κρατούμενος δεν έλεγε αυτό που ήθελαν, εφαρμοζόταν το «σχέδιο Νούμερο 2».
Το «Νούμερο2» ήταν ο ξυλοδαρμός. Αυτά τα σχέδια ήταν μάλλον πρωτοβουλία του Σπανού. Γιατί μόνο από τον Σπανό και τον Αντωνόπουλο τ� � είχε ακούσει.
Το «Νούμερο 3» ήταν ορθοστασία με ξυλοδαρμό συνεχή. Τώρα το «τσάι πάρτυ». Είχε δύο είδη «με φρυγανιές» ή «χωρίς φρυγανιές». Στην πρώτη περίπτωση, ο κρατούμενος στηνόταν στη μέση του κελιού του και γύρω του στέκονταν 4-5 ΕΣΑτζήδες. Δεν ήταν τόσο ο ξυλοδαρμός στην περίπτωση αυτή, αλλά η τρομοκράτηση.
Με αγριοφωνές χειρονομίες, αγριοφωνές και ουρλιαχτά τον τρομοκρατούσαν. Το «Τσάι πάρτυ με φρυγανιές» ήταν μια επανάληψη του προηγούμενου, αλλά συνοδευόταν και με πολύ ξύλο.
Κάτι ανάλογο με το νούμερο 3, αν αφαιρέ� �ουμε την ορθοστασία. Αν, μετά απο όλα αυτά τα σχέδια, ο αξιωματικός δεν έμενε ικανοποιημένος, άφηναν τον κρατούμενο 3-4 μέρες να ξεκουραστεί, και μετά ξανάρχιζαν από την αρχή.
Τον έβαζαν 4-5 μέρες ορθοστασία του, αν δεν έβγαζαν τίποτε, τον έστελναν σε άλλη μονάδα.
Τον έφερναν μετά πάλι πίσω, για να δουν αν είχε «ωριμάσε». Αν όχι, άρχιζαν όλα πάλι από την αρχή».
Πηγή: http://piperistostoma.blogspot.com/
No comments:
Post a Comment